Bitib
Stokda olanda mənə xəbər verin.Təsiredici maddə: 1 tabletin tərkibində 50 mq diklofenak natrium vardır.
Dayaq-hərəkət aparatı xəstəliklərinin (revmatoid artrit, psoriatik artrit, yuvenil xroniki artrit, ankilozlaşan spondilit (Bexterev xəstəliyi); podaqrik artrit, yumşaq toxumaların revmatik zədələnməsi, periferik oynaqların və onurğa sütununun osteoartrozu, o cümlədən, radikulyar sindromla müşayiət olunan; tendovaginit, bursit) simptomatik müalicəsi. Preparat, müalicə müddətində ağrını və iltihabı aradan qaldırır və ya azaldır və bu zaman, xəstəliyin proqressivləşməsinə heç bir təsir göstərmir. Yüngül və ya orta dərəcəli ağrı sindromu: nevralgiya, mialgiya, lümboişialgiya, iltihabla müşayiət olunan posttravmatik ağrı sindromu. Ortopedik, stomatoloji və digər kiçik cərrahiyyələrdə ağrı və iltihaba nəzarət.
Diklofenaka, digər QSİƏP-rə və ya preparatın tərkibində olan köməkçi komponentlərdən hər hansı birinə qarşı hiperhəssaslıq. Mədə-bağırsaq traktının eroziv-xoralı zədələnmələrinin kəskinləşmə mərhələsi, aktiv mədə- bağırsaq qanaxması və ya perforasiya. Anamnezdə QSİƏP-in əvvəllər istifadəsi ilə əlaqəli, mədə-bağırsaq qanaxması və ya perforasiya. Mədə və ya 12-barmaq bağırsaq selikli qişasının kəskin və ya anamnezdə residivləşən eroziv- xoralı zədələnmələrinin/qanaxmalarının (təsdiq olunmuş iki və ya daha çox aşkar xoralaşma və ya qanaxma epizodu) mövcudluğu.
Qaraciyər çatışmazlığı və ya aktiv qaraciyər xəstəliyi. Böyrək çatışmazlığı; proqressivləşən böyrək xəstəlikləri. Təsdiq olunmuş xroniki ürək çatışmazlığı (NYHA təsnifatına əsasən, II-IV funksional sinif), ürəyin işemik xəstəliyi, periferik arteriyaların zədələnməsi və ya serebrovaskulyar pozğunluqlar. Digər QSİƏP-lər kimi, ibuprofen, asetilsalisil turşusu və ya digər qeyri-steroid iltihabəleyhinə preparatlar tərəfindən provokasiya olunan bronxial astma, angionevrotik ödem, övrə və kəskin rinit tutmaları müşahidə olunan pasiyentlərdə, diklofenakın istifadəsi əks göstərişdir. Laktozaya qarşı dözümsüzlük, laktaza çatışmazlığı, qlükoza-qalaktoza malabsorbsiyası (preparatın tərkibində laktoza vardır). 14 yaşa qədər uşaqlar.
Xüsusi göstərişlər və ehtiyat tədbirləri Aşağıdakı hallarda preparatı ehtiyatla istifadə etmək lazımdır Anemiya, bronxial astma, NYHA təsnifatına əsasən, I funksional sinifə aid təsdiq olunmuş xroniki ürək çatışmazlığı, arterial hipertenziya, ödem sindromu, qaraciyər və ya böyrək çatışmazlığı (kreatinin klirensi 30-60 ml/dəqiqədə), dislipidemiya, hiperlipoproteinemiya, şəkərli diabet, tütündən istifadə, bağırsağın iltihabi xəstəlikləri, genişmiqyaslı cərrahi müdaxilələrdən sonrakı vəziyyət, induksiya olunan porfiriya, divertikulit, birləşdirici toxumanın sistem xəstəlikləri, hamiləlik dövrünün I-II trimestrləri. Anamnezdə mədə-bağırsaq xora xəstəliyinin inkişaf etməsi barədə məlumatlar, Helicobacter pylori infeksiyasının mövcudluğu, yaşlı pasiyentlər, QSİƏP-in uzunmüddətli istifadəsi, alkoqolun tez-tez istifadəsi, ağır dərəcəli somatik xəstəliklərin mövcudluğu. Antikoaqulyantların (məsələn, varfarinin), antiaqreqantların (məsələn, asetilsalisil turşusunun, klopidoqrelin), peroral qlükokortikosteroidlərin (məsələn, prednizolonun), serotoninin geri tutulmasının selektiv inhibitorlarının (məsələn, sitalopramın, fluoksetinin, paroksetinin, sertralinin) istifadəsi ilə eyni zamanda aparılan müalicə. Mövsümi allergik rinit, burun boşluğu selikli qişasının ödemi (o cümlədən, burun polipləri), ağciyərlərin xroniki obstruktiv xəstəliyi, tənəffüs yollarının xroniki infeksiyaları (xüsusilə, allergik rinitəbənzər simptomlarla assosiasiya olunan), digər dərman preparatlarına qarşı allergiya müşahidə olunan pasiyentlərdə, dövr edən qanın həcminin əhəmiyyətli dərəcədə aşağı düşməsi qeyd olunan pasiyentlərdə diklofenakı ehtiyatla istifadə etmək lazımdır. Ümumi Arzuolunmayan halların meydana çıxma riskinin aşağı salınması məqsədi ilə, preparatı, simptomların aradan qaldırılması üçün ən aşağı effektiv dozada və mümkün qədər qısa müddət ərzində istifadə etmək lazımdır. Hər hansı sinergetik təsirin olmamasını və əlavə arzuolunmayan effektlərin inkişaf etmə ehtimalını nəzərə alaraq, diklofenakın və siklooksigenaza-2 fermentinin selektiv inhibitorları daxil olmaqla, digər sistem QSİƏP-in eyni zamanda istifadəsindən çəkinmək lazımdır. Yaşlı pasiyentlərə preparatı təyin etdikdə, ehtiyat tədbirlərinə riayət etmək lazımdır. Zəifləmiş yaşlı pasiyentlərdə və bədən kütləsi aşağı olan pasiyentlərdə preparatın ən aşağı effektiv dozasını istifadə etmək lazımdır. Diklofenak, digər QSİƏP-lər kimi, hətta preparat pasiyent tərəfindən əvvəllər istifadə edilmədiyi hallarda, anafilaktik/anafilaktoid reaksiyalar daxil olmaqla, allergik reaksiyaların meydana çıxmasına səbəb ola bilər. Digər QSİƏP-lər kimi, diklofenak, farmakodinamik xüsusiyyətləri sayəsində infeksiya əlamətlərini və simptomlarını maskalaya bilər. Mədə-bağırsaq traktına təsiri Digər QSİƏP-lər kimi, diklofenak, qanaxmalar (qanla qusma, melena), bir sıra hallarda ölümlə nəticələnən, mədə-bağırsaq traktında xoraların əmələ gəlməsi və ya perforasiyalar kimi vəziyyətlərin meydana çıxmasına səbəb ola bilər. Göstərilən hallar, əvvəlcədən simptomlar mövcud olan və ya olmayan və anamnezlərində ciddi mədə-bağırsaq xəstəlikləri qeyd olunan və ya olunmayan pasiyentlərdə, preparatın istifadəsinin istənilən dövründə meydana çıxa bilərlər. Həmin halların meydana çıxması, bir qayda olaraq, yaşlı pasiyentlər üçün təhlükəlidir. Mədə- bağırsaq qanaxması inkişaf etdikdə və ya xoraların əmələ gəlməsi qeyd olunduğu halda, preparatın istifadəsini dayandırmaq lazımdır. MBT funksiyalarının pozulması simptomları və ya anamnezlərində mədə-bağırsaq xoraları, qanaxmalar və ya perforasiyalar qeyd olunan pasiyentlərə diklofenak təyin etdikdə, pasiyentlərin hərtərəfli tibbi müşahidəsinin aparılması tələb olunur. Diklofenak daxil olmaqla, QSİƏP-in dozalarını artırdıqda və həmçinin, anamnezlərində, xüsusilə, qanaxmalar və ya perforasiyalar ilə ağırlaşan MBT-də xoralar qeyd olunan pasiyentlərdə mədə-bağırsaq qanaxmalarının, xoraların və ya perforasiyaların əmələ gəlməsi riski yüksəlir. QSİƏP-dən istifadə etdikdə, əlavə effektlər yaşlı pasiyentlərdə daha tez-tez inkişaf edir, bu xüsusilə, ölümlə nəticələnə bilən MBT qanaxmalarına və perforasiyalara aiddir. Mədə-bağırsaq traktına toksik təsir riskini aşağı salmaq məqsədi ilə, preparatı minimal effektiv dozada və
maksimal qısa müddət ərzində istifadə etmək lazımdır, bu göstəriş xüsusilə, MBT-nın xoralı zədələnməsi, xüsusilə də anamnezlərində ağırlaşmış qanaxma və ya perforasiya qeyd olunan pasiyentlərə və həmçinin, yaşlı pasiyentlərə aiddir. Həmin pasiyentlərdə və həmçinin, asetilsalisil turşusunun və ya MBT-də əlavə effektlərin inkişaf etmə riskinin güclənməsinə səbəb ola bilən digər dərman preparatlarının istifadəsi ilə eyni zamanda müalicə qəbul edən pasiyentlərdə qastroprotektor preparatların (məsələn, mizoprostolun və ya proton pompası inhibitorlarının) istifadəsi ilə kombinəolunmuş müalicənin aparılamasını nəzərdən keçirmək vacibdir. Anamnezlərində MBT zədələnməsi qeyd olunan pasiyentlər, xüsusilə, yaşlı pasiyentlər həzm sistemində müşahidə olunan bütün simptomlar (xüsusilə, mədə-bağırsaq traktında baş verən qanaxma) barədə, həkimi məlumatlandırmalıdırlar. Xoraların və ya qanaxmanın inkişaf etmə riskini yüksəldə bilən dərman preparatları ilə, o cümlədən, sistem kortikosteroidlərlə, antikoaqulyantlarla (o cümlədən, varfarinlə), serotoninin geri tutulmasının selektiv inhibitorları (SGTSİ) ilə və ya antitrombositar preparatlarla (o cümlədən, asetilsalisil turşusu ilə) eyni zamanda müalicə qəbul edən pasiyentlərdə diklofenakı ehtiyatla istifadə etmək tövsiyə edilir. Xoralı kolitdən və Kron xəstəliyindən əziyyət çəkən pasiyentlərdə, həmin xəstəliklərin kəskinləşməsi ehtimalını nəzərə alaraq, diklofenakı ehtiyatla istifadə etmək və pasiyentlərin hərtərəfli tibbi müşahidəsini həyata keçirmək lazımdır. Diklofenak daxil olmaqla QSİƏP ilə terapiya mədə-bağırsaq anastomozunun yaranmaması riskinin artması ilə əlaqələndirilə bilər. Mədə-bağırsaq traktında əməliyyatdan sonra diklofenak istifadə edərkən ehtiyatla istifadə olunmalı və diqqətlə həkim nəzarəti aparılmalıdır. Qaraciyər funksiyalarına təsiri Qaraciyər funksiyalarının pozulmasından əziyyət çəkən pasiyentlərə diklofenakı təyin etdikdə, xəstəliyin kəskinləşməsi ehtimalını nəzərə alaraq, pasiyentlərin hərtərəfli tibbi müşahidəsini həyata keçirmək tələb olunur. Diklofenakdan istifadə etdikdə, bir və ya bir neçə “qaraciyər” fermentlərinin aktivliyinin yüksəlməsi qeyd oluna bilər. Uzunmüddətli müalicə aparıldıqda, qaraciyər funksiyalarının müntəzəm tədqiqinin aparılması göstərişdir. Qaraciyər funksiyalarının pozulması saxlanıldıqda və proqressivləşdiyi halda və ya qaraciyər xəstəlikləri əlamətləri və ya digər simptomlar (məsələn, eozinofiliya, səpgilər və s.) meydana çıxdıqda, preparatın istifadəsini dayandırmaq vacibdir. Nəzərə almaq lazımdır ki, diklofenakın istifadəsi fonunda hepatit, prodromal təzahürlər qeyd olunmadan inkişaf edə bilər. Preparatın porfiriya tutmalarını provokasiya edə bilməsini nəzərə alaraq, qaraciyər porfiriyasından əziyyət çəkən pasiyentlərdə diklofenakı istifadə etdikdə, ehtiyat tədbirlərinə riayət etmək vacibdir. Böyrək funksiyalarına təsiri Diklofenak daxil olmaqla, QSİƏP-in istifadəsi ilə assosiasiya olunan orqanizmdə maye ləngiməsi və ödem halları barədə məlumatların mövcudluğunu nəzərə alaraq, ürək və ya böyrək çatışmazlığından, hipertoniya xəstəliyindən əziyyət çəkən pasiyentlərə, yaşlı pasiyentlərə, diuretiklərdən və ya böyrək funksiyalarına təsir göstərən digər dərman preparatlarından istifadə edən pasiyentlərə və həmçinin, hər hansı səbəbdən (məsələn, genişmiqyaslı cərrahi müdaxilədən sonra) dövr edən qanın həcminin aşağı düşməsi müşahidə olunan pasiyentlərə preparatı təyin etdikdə, xüsusilə ehtiyatlı olmaq lazımdır. Yuxarıda göstərilən hallarda diklofenak təyin edildikdə, ehtiyat tədbiri kimi, böyrək funksiyalarına nəzarət etmək tövsiyə olunur. Preparatın istifadəsi ilə aparılan müalicə dayandırıldıqdan sonra, adətən, böyrək funksiyaları göstəricilərinin ilkin səviyyələrə qədər normalaşması qeyd olunur. Dəri reaksiyaları Diklofenak daxil olmaqla, QSİƏP-dən istifadə etdikdə, çox nadir hallarda, eksfoliativ dermatit, Stivens-Conson sindromu və toksik epidermal nekroliz daxil olmaqla, bir sıra hallarda ölümlə nəticələnən ağır dərəcəli dəri reaksiyaları barədə məlumatlar daxil olmuşdur. Ağır dərəcəli dermatoloji reaksiyaların inkişaf etməsinin ən yüksək riski və tezliyi, diklofenakın istifadəsi ilə aparılan müalicənin birinci ayında qeyd olunmuşdur. Preparatdan istifadə edən pasiyentlərdə dəri səpgilərinin, selikli qişaların zədələnməsinin ilk əlamətləri və ya digər hiperhəssaslıq simptomları inkişaf etdiyi halda, diklofenakın istifadəsini dayandırmaq lazımdır.
Hiperhəssaslıq reaksiyaları miokard infarktının inkişafına səbəb ola biləcək ciddi bir allergik reaksiya olan Kounis sindromunun inkişafına doğru irəliləyə bilər. Bu cür reaksiyaların simptomları arasında diklofenak üçün allergik reaksiya səbəbindən sinə ağrısı ola bilər. Sistem qırmızı qurdeşənəyindən (SQQ) və birləşdirici toxumanın sistem xəstəliklərindən əziyyət çəkən pasiyentlərdə aseptik meningitin inkişaf etmə riskinin yüksəlməsi qeyd olunmuşdur. Ürək-damar sisteminə təsiri Ürək-damar ağırlaşmalarının inkişaf etmə riskinin əhəmiyyət kəsb edən faktorları (məsələn, arterial hipertenziya, hiperlipidemiya, şəkərli diabet, tütündən istifadə) müşahidə olunan pasiyentlərə diklofenakı yalnız, fayda/risk nisbətinin hərtərəfli qiymətləndirilməsindən sonra təyin etmək olar. Preparatdan uzun müddət ərzində və ya yüksək dozalarda istifadə etdikdə, ürək-damar hadisələri riskinin mümkün yüksəlməsini nəzərə alaraq, diklofenakı simptomların şiddətini aşağı salmaq üçün tələb olunan minimal effektiv dozada ən qısa müddət ərzində təyin etmək lazımdır. Simptomların yüngülləşdirilməsinin zəruriliyinin və müalicənin effektivliyinin təkrar qiymətləndirilməsini müntəzəm həyata keçirmək lazımdır. Diklofenak daxil olmaqla, QSİƏP-dən istifadə etdikdə, orqanizmdə mayenin ləngiməsi və ödemlərin inkişaf etməsi halları barədə məlumatların daxil olduğunu nəzərə alaraq, arterial hipertenziyadan və/və ya yüngül və ya orta dərəcəli ürək çatışmazlığından əziyyət çəkən pasiyentlərin vəziyyətlərinin hərtərəfli monitorinqinin aparılması tələb olunur. Klinik tədqiqatlar və epidemioloji məlumatlar onu təsdiq edirlər ki, diklofenakdan, xüsusilə uzun müddət ərzində və ya yüksək dozalarda (sutkada 150 mq) istifadə etdikdə, arterial tromboz (məsələn, miokard infarktı və ya insult) riskinin yüksəlməsi ehtimalı mövcuddur. Nəzarət olunmayan hipertenziyadan, durğunluq ürək çatışmazlığından, təsdiq olunan ürəyin işemik xəstəliyindən, periferik arteriyaların xəstəliklərindən və/və ya serebrovaskulyar xəstəlikdən əziyyət çəkən pasiyentlərə diklofenakı yalnız, fayda/risk nisbətinin hərtərəfli qiymətləndirilməsindən sonra təyin etmək lazımdır. Hematoloji göstəricilərə təsiri Digər QSİƏP-də olduğu kimi, diklofenakın istifadəsi ilə uzunmüddətli müalicə kursu aparıldıqda, hematoloji göstəricilərin monitorinqinin aparılması vacibdir. Diklofenak, trombosintlərin aqreqasiyasını müvəqqəti inhibə edə bilər. Hemostaz pozğunluqları, hemorragik diatez və ya hematoloji pozğunluqlar qeyd olunan pasiyentləri hərtərəfli müşahidə etmək lazımdır. Bronxial astmadan əziyyət çəkən pasiyentlər Bronxial astma, mövsümi allergik rinit, burunun selikli qişasının ödemi (o cümlədən, burun polipləri), ağciyərlərin xroniki obstruktiv xəstəlikləri və ya tənəffüs yollarının xroniki infeksiyaları (xüsusilə, rinitəbənzər allergik simptomlarla assosiasiya olunan) müşahidə olunan pasiyentlərdə QSİƏP-dən istifadə etdikdə, digər pasiyentlərə nisbətən, bronxospazm (asetilsalisil turşusuna və ya digər QSİƏP-ə qarşı dözümsüzlük, “aspirin mənşəli” astma adlandırılan), Kvinke ödemi və ya övrə tipli arzuolunmayan reaksiyalar daha tez-tez inkişaf edirlər. Həmin pasiyentlərdə preparatı xüsusi ehtiyatla istifadə etmək lazımdır (fövqəladə tibbi yardımın göstərilməsi üçün hazırlıq vəziyyəti tələb olunur). Yuxarıda qeyd olunan tövsiyələr həmçinin, anamnezlərində digər dərman preparatlarının istifadəsinə qarşı allergik reaksiyalar (səpgilər, qaşınma, övrə) qeyd olunan pasiyentlərə aiddir. Anamnezlərində bronxial astma qeyd olunan pasiyentlər, siklooksigenaza fermentlərinin aktivliyini inhibə edən digər preparatlar kimi, diklofenak və digər QSİƏP-lər bronxospazmın meydana çıxmasına səbəb ola bilərlər. Qadın fertilliyinə təsiri Preparatın qadın fertilliyinə mənfi təsirini nəzərə alaraq, hamilə olmağı planlaşdıran qadınlarda preparatı istifadə etmək tövsiyə olunmur. Sonsuzluqdan əziyyət çəkən qadınlarda (o cümlədən, müayinə olunanlarda) preparatın istifadəsini dayandırmaq tövsiyə olunur. Digər dərman vasitələri ilə qarşılıqlı təsiri Litium preparatları: diklofenak, qan plazmasında litium konsentrasiyasının yüksəlməsinə səbəb ola bilər. Diklofenakla eyni zamanda istifadə edildikdə, qan plazmasında litium konsentrasiyasının monitorinqinin aparılması tövsiyə olunur.
Diqoksin: diklofenak, qan plazmasında diqoksinin konsentrasiyasının yüksəlməsinə səbəb ola bilər. Diklofenakla eyni zamanda istifadə edildikdə, qan plazmasında diqoksinin konsentrasiyasının monitorinqinin aparılması tövsiyə olunur. Diuretik və hipotenziv preparatlar: diklofenak, damardaraldıcı prostaqlandinlərin sintezinin tormozlanması hesabına, diuretik və hipotenziv preparatların (məsələn, beta-adrenoblokatorların, angiotenzinçevirici fermentin (AÇF) inhibitorlarının) hipotenziv təsirinin aşağı düşməsinə səbəb ola bilər. Pasiyentlərə, xüsusilə, yaşlı pasiyentlərə qeyd olunan kombinasiyaları ehtiyatla təyin etmək və bu zaman, arterial təzyiqə müntəzəm nəzarət etmək lazımdır. Pasiyentlərin müvafiq hidratasiyasını təmin etmək vacibdir. Nefrotoksiklik riskinin yüksəlməsini nəzərə alaraq, müalicəyə başladıqdan sonra və müalicə müddətində, xüsusilə, diuretik preparatlardan və AÇF inhibitorlarından eyni zamanda istifadə etdikdə, böyrək funksiyalarına nəzarət etmək vacibdir. Hiperkaliemiyanın inkişaf etməsinə səbəb olan preparatlar: diklofenakın kaliumqoruyucu diuretiklərlə, siklosporinlə, takrolimusla və ya trimetoprimlə eyni zamanda istifadəsi, qan zərdabında kalium konsentrasiyasının yüksəlməsinə gətirib çıxara bilər (dərman preparatlarının qeyd olunan kombinasiyasından istifadə etdikdə, həmin göstəriciyə müntəzəm nəzarət etmək lazımdır). Antikoaqulyantlar və antiaqreqantlar: qanaxmaların inkişaf etmə riskini nəzərə alaraq, diklofenakın göstərilən qruplardan olan preparatlarla kombinasiyasını ehtiyatla təyin etmək lazımdır. Klinik tədqiqatlarda diklofenakın antikoaqulyantların effektlərinə təsirinin müəyyən edilməməsinə baxmayaraq, preparatların göstərilən kombinasiyasından istifadə edən pasiyentlərdə qanaxma riskinin yüksəlməsi barədə müxtəlif məlumatlar mövcuddur. Bu səbəbdən, dərman preparatlarının qeyd olunan kombinasiyasından istifadə etdikdə, pasiyentlərin vəziyyətlərinə müntəzəm və hərtərəfli müşahidənin aparılması tövsiyə olunur. Digər QSİƏP-lər kimi, diklofenak trombositlərin aqreqasiyasını müvəqqəti inhibə edə bilər. Siklooksigenaza-2 fermentinin selektiv inhibitorları daxil olmaqla, digər QSİƏP-lər və kortikosteroidlər: diklofenakın və siklooksigenaza-2 fermentinin selektiv inhibitorları daxil olmaqla, digər QSİƏP-in və ya kortikosteroidlərin eyni zamanda istifadəsi, mədə-bağırsaq qanaxmalarının və xoraların inkişaf etmə riskinin yüksəlməsinə səbəb ola bilər. İki və daha çox QSİƏP-in eyni zamanda istifadəsindən çəkinmək lazımdır. Serotoninin geriyə tutulmasının selektiv inhibitorları (SGTSİ): diklofenakın və SGTSİ qrupundan olan preparatların eyni zamanda istifadəsi, mədə-bağırsaq qanaxmalarının inkişaf etmə riskinin yüksəlməsinə səbəb olur. Diabetəleyhinə (hipoqlikemik) preparatlar: klinik tədqiqatlarda müəyyən edilmişdir ki, eyni zamanda istifadə edildikdə, diklofenak, hipoqlikemik preparatların effektivliyinə heç bir təsir göstərmir. Lakin, həm hipoqlikemiya, həm də hiperqlikemiya hallarının inkişaf etməsi barədə müxtəlif məlumatlar mövcuddur ki, bu da, diklofenakın istifadəsi ilə aparılan müalicə müddətində hipoqlikemik preparatların dozalarının dəyişdirilməsini tələb edir. Həmin səbəbdən, diklofenakın və hipoqlikemik preparatların birlikdə istifadəsi müddətində, qanda qlükoza konsentrasiyasının monitorinqinin aparılması tövsiyə olunur. Metotreksat: metotreksatın istifadəsindən 24 saat əvvəl və ya 24 saat sonra diklofenak təyin edildikdə, ehtiyat tədbirlərinə riayət etmək vacibdir; nəzərə almaq lazımdır ki, belə hallarda qanda metotreksatın konsentrasiyası yüksələ bilər (böyrək klirensinin pozulması ilə əlaqəli) və onun toksik təsiri güclənə bilər (ağır dərəcəli toksikliyin inkişaf etməsi barədə məlumatlar daxil olmuşdur). Siklosporin: diklofenakın böyrəklərdə prostaqlandinlərin sintezinə təsiri nəticəsində, siklosporinin nefrotoksikliyi güclənə bilər. Bu səbəbdən, diklofenakın istifadə olunan dozaları, siklosporindən istifadə etməyən pasiyentlərdə nisbətən, aşağı olmalıdır. Takrolimus: diklofenakla eyni zamanda istifadə edildikdə, nefrotoksikliyin yüksəlməsi qeyd oluna bilər. Antibakterial preparatlar – xinolon törəmələri: xinolon törəmələrindən və diklofenakdan eyni zamanda istifadə edən pasiyentlərdə qıcolmaların inkişaf etməsi barədə (o cümlədən, anamnezlərində epilepsiya və ya qıcolmalar barədə heç bir göstəriş olmayan pasiyentlərdə) müxtəlif məlumatlar mövcuddur.
Fenitoin: fenitoinin sistem təsirinin güclənməsi ehtimalını nəzərə alaraq, fenitoindən və diklofenakdan eyni zamanda istifadə etdikdə, qan plazmasında fenitoinin konsentrasiyasına nəzarət etmək vacibdir. Kolestipol və kolestiramin: göstərilən preparatlar diklofenakın absorbsiyasının ləngiməsinə və ya aşağı düşməsinə səbəb ola bilərlər və bu səbəbdən, diklofenakı kolestipolun və ya kolestiraminin istifadəsindən ən azı bir saat əvvəl və ya 4-6 saat sonra istifadə etmək tövsiyə olunur. Ürək qlikozidləri: ürək qlikozidlərinin və QSİƏP-in eyni zamanda istifadəsi, ürək çatışmazlığının kəskinləşməsinə səbəb ola bilər, yumaqcıq filtrasiyası sürətinin aşağı düşməsinə və qan plazmasında ürək qlikozidlərinin konsentrasiyasının yüksəlməsinə gətirib çıxara bilər. Mifepriston: mifepristonun effektinin aşağı düşməsi ehtimalını nəzərə alaraq, QSİƏP-i mifepristonun istifadəsindən sonra, 8-12 gün müddətində istifadə etmək olmaz. CYP2C9 izofermentin güclü inhibitorları: diklofenakın metabolizminin tormozlanması nəticəsində onun qan zərdabında konsentrasiyasının yüksəlməsi və sistem təsirinin güclənməsi ehtimalını nəzərə alaraq, diklofenakı və CYP2C9 izofermentin güclü inhibitorlarını (məsələn, vorikonazolu) birlikdə təyin etdikdə, ehtiyat tədbirlərinə riayət etmək vacibdir. Hamiləlik və laktasiya dövründə istifadəsi Hamiləlik dövrü Prostaqlandinlərin sintezinin tormozlanması, hamiləliyin gedişinə və/və ya embrionun/dölün bətndaxili inkişafına mənfi təsir göstərə bilər. Epidemioloji tədqiqatlardan əldə olunan məlumatlar, hamiləliyin erkən mərhələlərində prostaqlandinlər sintezinin inhibitorlarının istifadəsindən sonra, özbaşına abortun və/və ya ürək qüsurlarının və qastroşizisin inkişaf etmə riskinin yüksəlməsini təsdiq edirlər. Ürək-damar qüsurlarının mütləq riski 1 %-dən azdan təxminən 1,5 %-ə qədər yüksəlmişdir. Hesab edilir ki, preparatın dozasını artırmaqla və müalicənin davametmə müddətini uzatmaqla həmin risk yüksəlir. Heyvanlar üzərində aparılan tədqiqatlarda, prostaqlandin sintezinin inhibitorlarının istifadəsi, pre- və post-implantasion itkilərin və embrionun/dölün tələf olması göstəricisinin yüksəlməsinə gətirib çıxarır. Bundan əlavə, orqanogenez dövründə prostaqlandin sintezinin inhibitorlarından istifadə edilən heyvanlarda ürək-damar sisteminin inkişaf etməsində müşahidə olunan pozğunluqlar daxil olmaqla, müxtəlif inkişaf qüsurlarının meydana çıxma tezliyinin yüksəlməsi qeyd olunmuşdur. Bu səbəbdən, hamiləlik dövrünün I və II trimestrlərində diklofenakı yalnız, preparatın ana üçün gözlənilən faydası, döl üçün potensial riskdən üstün olduğu hallarda təyin etmək olar. Hamilə olmağı planlaşdıran və ya hamiləlik dövrünün birinci və ikinci trimestrində olan qadınlara diklofenakı təyin etdikdə, preparatın mümkün qədər minimal dozasını və ən qısa istifadə müddətini seçmək lazımdır. Hamiləlik dövrünün III trimestrində prostaqlandin sintezinin inhibitorlarından istifadə etdikdə, döldə aşağıda göstərilən vəziyyətlər müşahidə oluna bilər:
- kardiopulmonal toksiklik (arterial axacağın vaxtından əvvəl bağlanması və ağciyər hipertenziyası ilə müşayiət olunan);
- oliqohidramnionun inkişaf etməsi ilə müşayiət olunan böyrək çatışmazlığına qədər proqressivləşə bilən, böyrək disfunksiyası. Hamiləlik dövrünün sonunda diklofenakın istifadəsi, qadında və yenidoğulmuş körpədə aşağıda göstərilən vəziyyətlərin meydana çıxmasına səbəb ola bilər:
- qanaxma müddətinin uzanması; diklofenakın hətta çox aşağı dozalarının istifadəsindən sonra belə, preparatın antiaqreqasion effekti meydana çıxa bilər;
- doğuş fəaliyyətinin zəifliyi və doğuşun davametmə müddətinin uzanması. Bu səbəblərdən, hamiləliyin üçüncü trimestrində diklofenakın istifadəsi əks göstərişdir. Laktasiya dövrü Diklofenakın az miqdarı ana südünə nüfuz edir. Uşağa arzuolunmayan təsirin qarşısını almaq məqsədi ilə, körpələrini ana südü ilə qidalandıran qadınlara preparatı təyin etmək olmaz. Preparatın istifadəsi üçün zərurət yarandığı halda, ana südü ilə qidalanmanı dayandırmaq lazımdır. Qadın fertilliyinə təsiri
Preparatdan istifadə etdikdə, fertilliyin pozulmasınının baş verə biləcəyi ehtimalını nəzərə alaraq, hamilə olmağı planlaşdıran qadınlarda preparatı istifadə etmək tövsiyə olunmur. Sonsuzluqdan əziyyət çəkən qadınlarda (o cümlədən, sonsuzluqla əlaqəli müayinə olunanlarda) preparatın istifadəsinin dayandırılmasının mümkünlüyünü nəzərdən keçirmək tövsiyə olunur.
Diklofenakın istifadəsi fonunda görmə qabiliyyətinin pozulması, başgicəllənmə, yuxuya meyillilik və ya mərkəzi sinir sistemində baş verən digər pozğunluqlar müşahidə olunan pasiyentlər, nəqliyyat vasitəsini və digər potensial təhlükəli mexanizmləri idarə etməkdən çəkinməlidirlər.
Diklofenakın istifadəsi ilə müalicə qəbul edən bütün pasiyentlərə, preparatı simptomların şiddətinin aşağı salınması üçün tələb olunan minimal effektiv dozada və maksimal qısa müddət ərzində istifadə etmək lazımdır. Preparat çeynənilmədən, yemək zamanı və ya yeməkdən sonra, kifayət qədər su ilə birlikdə daxilə qəbul edilməlidir. Böyüklərə sutkada 2-3 dəfə 50 mq dozada təyin olunur. Optimal terapevtik effekt əldə olunduqda, dozanı tədricən aşağı salmaq və 50 mq/sutkada dozada dəstəkləyici müalicəyə keçmək lazımdır. Maksimal sutkalıq doza – 150 mq təşkil edir. Uşaqlar 14 yaşdan yuxarı yeniyetmələrə məsləhət görülən doza 2-3 qəbula bölünmüş 75-100 mq təşkil edir.
AZ − AZN
