Təsiredici maddə: 1 tabletin tərkibində 5 mq, 10 mq və ya 20 mq essitaloprama ekvivalent 6,39 mq, 12,77 mq və ya 25,54 mq essitalopram oksalat vardır. Köməkçi maddələr: talk, natrium kroskarmelloza, mikrokristallik sellüloza, kolloidal susuz silisium, maqnezium stearat. Örtük: hipromelloza 5сР, makroqol 400, titan dioksid (E 171).
İstifadəsinə göstərişlər:
İstənilən ağırlıq dərəcəli depressiv epizodlar. Aqorafobiya ilə/ aqorafobiyasız panik pozuntular. Sosial fobiya. Generalizəolunmuş həyəcan pozğunluğu. Obsessiv -kompulsiv pozğunluq.
Əks göstərişlər:
Preparata və ya onun komponetlərinə qarşı yüksək həssaslıq, monoaminooksidazanın (MAO) geriyə dönməyən qeyri-selektiv inhibitorları ilə eyni vaxtda qəbul edilmə, pimozidlə eyni vaxtda qəbul edilmə, uşaqlar və yeniyetmələr(18 yaşa qədər) (effektivlik və təhlükəsilik təsdiq olunmayıb).
Hamiləlik və laktasiya dövründə istifadəsi:
Hamiləlik dövründə estsitalopramın qəbul edilməsi barədə məlumatlar məhduddur. Estsitalopramın heyvanlar üzərində tədqiqatları reproduktiv toksiklik nümayiş etdirib. Hamiləlik dövründə estsitalopram yalnız son zərurət hallarında və fayda/risk nisbətinin hərtərəfli qiymətləndirilməsindən sonra təyin edilməlidir. Esitalopramın qəbulu hamiləliyin son mərhələlərində, xüsusilə də üçüncü trimestrdə davam edərsə, yenidoğulmuşların müşahidə edilməsi lazımdır. Esitalopramın qəbulu doğuşa qədər davam edərsə və ya doğuşdan əvvəl dayandırılarsa, yenidoğulmuşda "dayandırma" əlamətlərinin inkişafı mümkündür. Hamiləliyin son mərhələlərində ananın SGTSİ/SNGTSİ qəbul etməsi hallarında aşağıdakı əlavə təsirlər inkişaf edə bilər: tənəffüs "depressiyası”, sianoz, apne, qıcolmalar, temperatur sıçrayışları, qidalandırma ilə əlaqədar çətinliklər, qusma, hipoqlikemiya, hipertoniya, əzələ hipotonsiyası, hiperrefleksiya, tremor, yüksək oyanıqlıq, tez qıcıqlanma, letargik yuxu, daimi ağlama, yuxululuq, pis yuxu. Bu simptomlar "ləğv olma" sindromunun inkişafı nəticəsində və ya serotoninergik təsirlərdən baş verə bilər. Əksər hallarda, bu cür ağırlaşmalar doğuşdan sonra 24 saat ərzində baş verir. Epidemioloji tədqiqatlara əsasən güman etmək olar ki, hamiləlik dövründə, xüsusilə də hmiləliyin son dövrləridə SGTSİ tətbiqi yenidoğulmuşlarda davamlı ağciyər hipertenziyasının (PPHN) inkişaf riskini artıra bilər. Bu halın yaranması ehtimalı 1000 hamiləlikdən təxminən 5 haldır. Ümumi populyasiyada PPHN halları 1000 hamiləlikdən 1-2-də müşahidə olunur. Estsitalopramın ana südü ilə ifraz olunması ehtimal olunur, buna görə də essitalopramla müalicə zamanı ana südü ilə qidalanma tövsiyə edilmir. Heyvanlar üzərində araşdırmalar bəzi SGTSİ-nın spermanın keyfiyyətinə təsir göstərə biləcəyini göstərib. Estsitalopramın heyvanlara bu cür təsiri barədə tədqiqat məlumatları yoxdur. Bəzi SGTSİ-nın insanlarda istifadəsi zananı aparılan tədqiqitlar göstərdi ki, spermanın keyfiyyətinə bu dərmanların təsiri geri dönəndir. İndiyə qədər estsitalopramın insanlarda fertilliyə təsiri müşahidə edilməmişdir.
Sipraleks istifadə qaydası, dozası
Sipraleks preparatı qida qəbulundan asılı olmayaraq gündə 1 dəfə təyin olunur. Depressiv epizodlar Adətən gündə bir dəfə 10 mq təyin olunur. Xəstənin fərdi reaksiyasmdan asılı olaraq maksimal dozaya qədər-20mq/sut artırıla bilər. Antidepressiv effekt adətən müalicəyə başlanandan 2-4 həftə sonra inkişaf edir. Depressiya simptomları aradan qalxdıqdan sonra, alinmış effektin möhkəmlənməsi üçün minimum daha 6 ay müddətində müalicəni davam etdirmək lazımdır. Aqorafobiya ilə/aqorafobiyasız təşviş pozuntulari Müalicənin 1-ci həftəsi ərzində 5 mq/sut doza tövsiyə olunur və sonradan doza 10 mq/sut -ə qədər artırılır. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq maksimal dozaya qədər- 20mq/sut artırıla bilər. Maksimal terapevtik effektə müalicəyə başlanandan təqribən 3 ay sonra nail olunur. Müalicə bir neçə ay davam edir. Sosial həyəcan pozuntuları (sosial fobiya) Sosial həyəcan pozuntuları (sosial fobiya) zamani adətən, sutkada 10 mq dozada təyin olunur. Simptomların zəifləməsi müalicənin başlanmasından 2-4 həftə sonra nəzərə çarpır. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, sutkalıq doza 5 mq-dək azaldıla və ya 20 mq-dək artırıla bilər. Sosial həyəcan pozuntusu xroniki xəstəlik olduğu üçün, minimal terapiya kursunun müddəti 12 həftə məsləhət görülür. Xəstəliyin residivlərinin qarşısını almaq məqsədi ilə xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, preparat 6 ay müddətinə təyin oluna bilər. Generalizə olunmuş təşviş pozuntusu Preparat adətən, sutkada 10 mq dozada təyin olunur. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, sutkalıq maksimal doza 20 mq-dək artırıla bilər. Minimal terapevtik kursun məsləhət görulən müddəti - 3 ay Residivlərin qarşısının tam alınması üçün dərman vasitəsi uzun müddət (6 ay və 6 aydan yuxarı) istifadə olunur. Aparılan müalicənin mütəmadi qiymətləndirilməsi məsləhət görülür. Obsessiv - kompulsiv pozuntu Preparat adətən, sutkada bir dəfə. 10 mq dozada təyin olunur. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, sutkalıq maksimal doza 20 mq-dək artırıla bilər. Obsessiv - kompulsiv pozuntusu xronik xəstəlik olması səbəbindən, simptomlardan tam azad olmaq üçün müalicə kursu kifayət qədər uzunmüddətli - ən azı 6 ay olmalıdır. Residivlərin qarşısının tam almması üçün 1 ildən az olmayan müalicə kursunun keçirilməsi məsləhət görülür. Yaşlı xəstələr (65 yaşdan yuxarı) Tövsiyə edilən dozanın (yəni, sutkada cəmi 5 mq) yarısını və daha aşağı maksimal doza (sutkada 10 mq) qəbul edilməsi məsləhət görülür. Uşaqlar və yeniyetmələr (18 yaşdan aşağı) 18 yaşa çatmayan yeniyetmələrdə ve uşaglarda Sipraleksin qəbulu məsləhət görülmür. Ondan əlavə, uşaqlarda və yeniyetmələrdə boyatma, yetişmə, kognitiv və davranış inkişafı ilə bağlı dərman vasitənin təhlükəsiz istifadəsini öyrənən uzunmüddətli araşdirmalar haqqında kifayət qədər məlumat yoxdur. Böyrəklərin zəif fəaliyyəti Yüngül və ya mülayim böyrək çatışmazlığı zamanı dozaların korreksiya olunmasına ehtiyac yoxdur. Kəskin böyrək çatışmazlığı (kreatinin klirensi (KK) dəqiqədə 30 ml-dən az) olan xəstələrə Sipraleks ehtiyatla təyin edilməlidir. Qara ciyərin zəif fəaliyyəti Yüngül və ya mülayim qara ciyərin çatışmazlığı zamanı müalicənin ilk iki həftəsində ilkin doza sutkada 5 mq tövsiyyə olunur. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, sutkalıq doza 10 mqdək artırıla bilər. Kəskin qaraciyər çatişmazlığı zamanı dozanın müəyyən edilməsində ehtiyatlı olmaq tövsiyə olunur. CYP2C19 izofermenti azalmış aktivliyi. CYP 2C19 izofermenti zəif olan xəstələr üçün tövsiyə olunan doza müalicənin ilk iki həftəsində sutkada 5 mq təşkil edir. Xəstənin fərdi reaksiyasından asılı olaraq, sutkalıq doza 10 mq-dək artırıla bilər. Müalicənin dayandırılması Müalicə dayandırılarkən «dayandırma» sindromunun yaranmasından qaçmaq üçün, Sipraleksin dozası tədricən, 1-2 həftə ərzində azaldılmahdır.
AZ − AZN
